Sezon WRC 2008. Loeb niepokonany – cz. 2 | Historia rajdów

Sezon WRC 2008. 9. Rajd Finlandii

Sezon WRC 2008 przeniósł się do Finlandii, gdzie lokalni kierowcy, a w szczególności duet Forda byli stawiani w gronie faworytów.

Pechowo rajd rozpoczął Latvala, który na jednym z zakrętów uderzył w kamień i uszkodził zawieszenie, przez co wpadł do rowu. Mocne tempo prezentowali prywatni kierowcy jak Aava i Mikkelsen przez większość dnia trzymając się w punktach, lecz ostatecznie odpadli po własnych błędach.

Dość sensacyjnie na prowadzeniu znajdował się Loeb, który tym razem miał znacznie lepsze tempo aby walczyć z lokalnymi kierowcami. Przez cały dzień jego głównym rywalem był Hirvonen, który ostatecznie był drugi i tracił do niego 14 sekund. O najniższy stopień podium walczyli kierowcy Stobarta. Po pierwszym etapie górą był Henning Solberg, który wyprzedzał Galliego o zaledwie 3 sekundy.

Dani Sordo był piąty, a zanim znalazł się duet Subaru czyli Petter Solberg i Chris Atkinson. P.G Andersson z Suzuki zamykał Top 8.

Drugiego dnia z rajdu odpadł Galli wypadając z trasy na OS 16. W tym samym miejscu chwilę potem wypadł także Andersson.

Na czele nadal znajdował się Loeb, który drugiego dnia dołożył do swojej przewagi nad Hirvonenem kolejne 4 sekundy, zwiększając ją do 18 sekund przed ostatnimi trzema niedzielnymi odcinkami. Chris Atkinson miał dobre tempo drugiego dnia i wykorzystał pecha rywali awansując na trzecie miejsce.

Sordo wypadł z podium na ostatnim odcinku dnia, lecz jego strata do Australijczyka wynosiła tylko sekundę. Henning Solberg był piąty tracąc trochę ze swojego tempa. Norweg dodatkowo dostał 10 sekund za falstart na jednym z odcinków. Za nim znajdował się jego brat Petter, który tracił do niego 27 sekund. Siódmy był lokalny kierowca Matti Rantanen jadący Focusem WRC, a ósemkę zamykał Gardemeister w Suzuki.

Loeb zdobył Finlandię

Ostatniego dnia Loeb utrzymał swoje prowadzenie i wygrał Rajd Finlandii pokonując Mikko Hirvonena o zaledwie 9 sekund. Trzeci był Atkinson, który po raz kolejny w tym sezonie stanął na podium.

Sordo nie był w stanie pokonać kierowcy Subaru i ostatecznie był czwarty niecałe 14 sekund za podium. Dalej znaleźli się Henning i Petter Solberg, Rantanen i Gardemeister, dla którego był to pierwszy finisz w punktach od Rajdu Szwecji.

Sezon WRC 2008. 10. Rajd Niemiec

Ford przywiózł na ten rajd odświeżoną wersję swojego Fucusa WRC w specyfikacji 08. W kwestii wizualnej miał inny przód upodobniający go do obecnego wtedy modelu drogowego, który przeszedł lifting.

Zgodnie z przewidywaniami na prowadzeniu był Sébastien Loeb, który wygrał wszystkie odcinki tego dnia i miał prawie 20 sekund przewagi. Drugi był Hirvonen, który walczył z Sordo i wyprzedzał go o 5.7s.

Czwarty był  François Duval, który powrócił do Stobarta po dłuższej przerwie. Belg miał dobre tempo ale stracił trochę czasu przez problemy ze zmianą biegów i był 13 sekund za podium. Latvala z biegiem rajdu poprawiał swoje tempo i pod koniec dnia awansował na piąte miejsce wyprzedzając duet Subaru. Petter Solberg był szósty, a Atkinson siódmy, po tym jak przestrzelił skrzyżowanie i stracił prawie 20 sekund. Na ósmym miejscu długo utrzymywał się Gigi Galli, lecz miał poważny wypadek pod koniec dnia, po którym trafił do szpitala. Na jego miejsce awansował Henning Solberg.

Drugiego dnia Loeb wygrał 7 z 8 odcinków dnia i powiększył swoją przewagę do 40 sekund swoim kolegą z zespołu Danim Sordo, który awansował po problemach Hirvonena. Na podium wskoczył Duval, który także wykorzystał problemy fabrycznego kierowcy Forda.

Hirvonen walczył o drugie miejsce, lecz pod koniec dnia przebił oponę i stracił ponad minutę spadając na czwarte miejsce. Do podium tracił jednak tylko 3.9s. Po tym jak Latvala wypadł z trasy na jednym z odcinków i wypadł z punktów na piąte miejsce awansował Petter Solberg, który miał już ponad minutę przewagi nad szóstym Atkinsonem. Henning Solberg był siódmy, a ósemkę zamykał Aava w Citroenie.

Loeb niepokonany, podium Duvala

Ostatniego dnia Loeb kontrolował swoją przewagę i po raz siódmy z rzędu odniósł zwycięstwo w Rajdzie Niemiec. Francuz powrócił na prowadzenie w mistrzostwach. Na drugim miejscu uplasował się Dani Sordo, więc Citroen mógł się cieszyć z kolejnego dubletu i objęcia prowadzenia w klasyfikacji zespołów. François Duval był zdecydowanie najszybszym kierowcą podczas niedzielnego etapu, dzięki czemu utrzymał swoje wysokie trzecie miejsce.

Mikko Hirvonen nie był w stanie dorównać Duvalowi i pozostał na czwartym miejscu ze stratą 10 sekund do podium. Dalej znalazł się duet Subaru czyli P.Solberg i Atkinson. Henning Solberg utrzymał swoje siódme miejsce, pomimo uderzenia w metalowe bariery na jednym z odcinków. Urmo Aava uzupełnił Top 8.

Sezon WRC 2008. 11. Rajd Nowej Zelandii

Chris Atkinson na drugiej próbie uderzył w skarpę i dachował swoim Subaru. Uszkodzenia zawieszenia i silnika wyeliminowały go z tego etapu.

Na prowadzeniu był Mikko Hirvonen, który dobrze rozpoczął dzień i skorzystał na pechu Loeba. Francuz na drugiej pętli miał kłopoty z odpaleniem auta i spóźnił się na start o 3 minuty, co skutkowało 30 sekundami kary. Ostatecznie był drugi 27.8s za liderem. Nieco ponad 2 sekundy za nim znalazł się Sordo, a zaledwie 0.1 s za Hiszpanem był Latvala, który celowo zwolnił pod koniec dnia, aby przepuścić kierowców Citroena i mieć lepszą pozycję startową w sobotę.

Piąty był François Duval, który zastępował Gigi Galliego, po tym jak Włoch nadal dochodził do siebie po wypadku z rajdu Niemiec. Dalej znaleźli się Aava, P.Solberg i Andersson.

Drugiego dnia ponownie byliśmy świadkami stosowania taktyki dla uzyskania lepszej pozycji startowej na ostatni dzień. Tym razem skorzystał z niej Citroen i Loeb, który prowadził w rajdzie ale zwolnił przed ostatnim odcinkiem i przepuścił Fordy. Tym samym nowym liderem został Latvala, który wyprzedzał Hirvonena o 9.3 s i Loeba o 13.3 s.

Dani Sordo był czwarty zaledwie 2.4s za swoim kolegą z zespołu. Z dużą stratą do czołówki spokojnie na piątym miejscu podążał Duval, który pilnował swojej pozycji. Szósty był Aava, który bronił się przed Solbergiem z Subaru. Różnica między nimi wynosiła tylko 3 sekundy na korzyść Estończyka. P.G Andarsson w Suzuki zamykał Top 8.

Ostatni dzień rajdu Nowej Zelandii podobnie jak w poprzednich latach dostarczył wielu emocji.

Błędy Forda, Citroen ponownie najlepszy

Zły dzień zaliczył Ford. Lider rajdu Latvala wpadł w poślizg i uderzył w kamień obracając się na trasie. Podczas zawracania ponownie uderzył w ten sam kamień uszkadzając zawieszenie i odpadając z rajdu. Pecha miał także Duval, który będąc na niezagrożonym trzecim miejscu wypadł z trasy kończąc rajd w rowie.

Najbardziej szczęśliwym zespołem był Citroen, który ponownie zdobył dublet. Sébastien Loeb zaczął dzień od obrócenia się na trasie i straty ponad 10 sekund, jednak potem wykorzystał pech kierowców Forda i odniósł swoje kolejne zwycięstwo w tym sezonie. Sordo także skorzystał i był drugi 17 sekund za Loebem. Mikko Hirvonen prowadził, lecz na przedostatnim odcinku obrócił się i przebił oponę tracąc ponad 40 sekund i spadając na 3 miejsce.

Duży awans ostatniego dnia zaliczył Petter Solberg. Norweg wykorzystał pecha rywali i dodatkowo uporał się z Aavą kończąc rajd na niezłym czwartym miejscu. Za nim znalazł się wspomniany Aava a dalej dojechał duet zespołu Suzuki. Andersson był szósty, a Gardemeister siódmy, dzięki czemu Suzuki po raz pierwszy zdobyło podwójne punkty w tym sezonie. Federico Villagra uzupełnił Top 8.

Sezon WRC 2008. 12. Rajd Katalonii

Przed rajdem Ford dokonał zmian w składach swoich zespołów. Do fabrycznego teamu na asfaltowe rundy w Hiszpanii i Francji awansował François Duval, który był uważany na eksperta od asfaltów i miał pomóc Fordowi w walce z Citroenem. Latvala powrócił na dwa rajdy do zespołu Stobart.

Po pierwszym dniu z wyraźną przewagą na czele znajdował się duet Citroena. Loeb wygrał wszystkie odcinki i był liderem wyprzedzając o 15 sekund Sordo. Trzeci Duval tracił ponad 25 sekund do Hiszpana.

Hirvonen był czwarty niecałe 3 sekundy za swoim kolegą z zespołu. Piąty Petter Solberg tracił do Fina już ponad minutę. Za nim znaleźli się Aava, Latvala i Atkinson.

Drugiego dnia nie doszło do żadnych zmian w ścisłej czołówce. Loeb wygrał kolejne cztery próby i powiększył swoją przewagę nad Sordo do 27 sekund. Duval nadal był trzeci. Belg wygrał jeden odcinek i jego przewaga nad czwartym Hirvonenem wynosiła 13 sekund.

Petter Solberg utrzymywał piąte miejsce, lecz Aava zbliżył się do niego na zaledwie 1.4s. Zacięta walka toczyła się także o siódme miejsce, na którym był Atkinson ale ósmy Latvala tracił do niego tylko 3.4 s.

Ostatniego dnia Citroen utrzymał się na czele i zgarnął kolejny dublet w sezonie za sprawą Loeba i Sordo. Ford widząc, że nie jest w stanie z nimi nawiązać walki kazał oddać trzecie miejsce Duvalovi na rzecz Hirvonena, który nadal miał szanse na walkę o tytuł.

Petter Solberg obronił piąte miejsce, po tym jak Aava uszkodził zawieszenie i odpadł ostatniego dnia z rajdu. Latvala był szósty pokonując Atkinsona o 1.1 s. Top 8 uzupełnił Andreas Mikkelsen w prywatnym Fordzie.

Sezon WRC 2008. 13. Rajd Korsyki

Pierwszego dnia dość niespodziewanie z rajdem pożegnał się Sordo po tym jak na OS 3 za bardzo opóźnił dohamowanie i uderzył w skały.

Zgodnie z przewidywaniami na prowadzeniu był Loeb, który wygrał wszystkie odcinki tego dnia i miał 32 sekundy przewagi. Drugi był Hirvonen, który nie był w stanie dotrzymać tempa Loebowi, a 1.7s za nim znajdował się Duval.

Zacięta walka toczyła się o czwarte miejsce i po piątku zwycięsko wyszedł z niej Petter Solberg wyprzedzając o 1.2s Latvalę oraz o 3.9s Atkinsona. Top 8 uzupełniali Gardemeister i Mikkelsen.

Drugiego dnia Loeb ponownie był najlepszy wygrywając 5 z 6 prób i powiększając swoje prowadzenie do 52 sekund. Drugi nadal był Hirvonen, który wyprzedzał Duvala o 4.3s.

Latvala miał znacznie lepsze tempo w sobotę i awansował na czwarte miejsce wyprzedzając Solberga o 22 sekundy. Atkinson był szósty, lecz stracił bardzo dużo czasu przez przebicie opony. Urmo Aava awansował na siódme miejsce, a ósmy był Francuz Brice Tirabassi jadący w tej rundzie trzecim fabrycznym Subaru.

Loeb najlepszy u siebie, team orders Forda

Ostatniego dnia Loeb ponownie był najlepszy na większości odcinków i w dominujący sposób wygrał rajd Korsyki odnosząc tym samym 10 zwycięstwo w sezonie. Jego przewaga w mistrzostwach wynosiła już 14 punktów i miał szansę zapewnić sobie kolejny tytuł już w następnym rajdzie.

Ford ponownie miał problemy i ostatniego dnia manipulował wynikami po tym jak Mikko Hirvonen przebił oponę. Fin musiał się zatrzymać podczas odcinka aby wymienić koło przez co stracił dużo czasu i spadł za Duvala i Latvalę. Ford zastosował team orders w wyniku którego Duval stawił się na start kolejnego odcinka o dwie minuty za wcześnie za co dostał karę, a Latvala zwolnił przed końcem następnej próby.

W efekcie tych działań wszyscy kierowcy powrócili na pozycje jakie zajmowali po sobocie czyli Hirvonen ukończył rajd na drugim miejscu a za nim znaleźli się Duval i Latvala.

Petter Solberg miał szansę na walkę o podium, lecz dwie przebite opony w niedzielę mu to uniemożliwiły i ostatecznie Norweg pozostał na piątym miejscu. Na szóstym dojechał Atkinson, a za nim znaleźli się Aava i Wilson.

Sezon WRC 2008. 14. Rajd Japonii

Po pierwszym dniu z rajdu odpadł Duval po groźnym wypadku na OS 6. Belg wyleciał z optymalnej linii przejazdu i uderzył prawym bokiem w metalowy słup. W efekcie uderzenia ucierpiał jego pilot Patrick Privato, który został przetransportowany do szpitala.

Na tym samym odcinku Sordo miał awarię turbo w swoim Citroenie.

Na prowadzeniu znajdował się Hirvonen, który wygrał ten rajd rok wcześniej i musiał to zrobić ponownie jeśli chciał się utrzymać w walce o tytuł. Fin wygrał 6 z 7 rozegranych odcinków i miał 26.2 s przewagi nad drugim Latvalą, który od tego rajdu powrócił do fabrycznego składu Forda. Sébastien Loeb był trzeci i nie ryzykował za wiele pierwszego dnia, wiedząc, że wystarczy mu tylko 6 punktów aby zdobyć mistrzostwo.

Za podium znalazł się duet Subaru. Chris Atkinson wyprzedził Pettera Solberga w walce o 4 miejsce pod koniec dnia. Różnica między nimi wynosiła tylko 1.7 s. Na dobrym szóstym miejscu był Matthew Wilson. Zaledwie 0.4s za nim znajdował się P.G Andersson z Suzuki, a Top 8 uzupełnił jego kolega z zespołu Toni Gardemeister.

Drugiego dnia kłopoty dopadły Pettera Solberga. Kierowca Subaru miał dobry dzień i nawet wygrał jeden odcinek. Pod koniec dnia pojawiła się szansa na dogonienie Loeba, lecz Norweg za mocno przycisnął na OS 18 i uderzył tyłem w kamienie niszcząc swoje zawieszenie i spadając na 13 miejsce pod koniec dnia.

Mikko Hirvonen prowadził choć jego przewaga nad drugim Latvalą zmalała do 15.5s. Loeb pozostawał na trzecim miejscu i tracił 53.5s.

Po kłopotach Solberga na czwarte miejsce awansował Atkinson i tracił do podium ponad półtorej minuty. Na piątym miejscu był Wilson, który miał niecałe 7 sekund przewagi nad Gardemeisterem. Andersson miał dobry dzień lecz przebicie opony kosztowało go trochę czasu i nie zyskał żadnej pozycji. Federico Villagra z zespołu Munchi’s uzupełniał czołową ósemkę.

Hirvonen wygrał rajd, Loeb z z piątym tytułem

Ostatniego dnia Hirvonen utrzymał się na prowadzeniu i wygrał Rajd Japonii, który był dla niego trzecią wygraną w sezonie. Latvala w pewnym momencie był blisko lidera, lecz ostatecznie dojechał drugi ze stratą pół minuty. Dublet Forda pozwolił utrzymać się zespołowi w walce o tytuł wśród konstruktorów do ostatniej rundy mając 11 punktów straty do Citroena.

Sébastien Loeb nie miał łatwego dnia i pod sam koniec dosięgły go problemy z dyferencjałem. Pomimo tego utrzymał swoje trzecie miejsce i tym samym po raz piąty w karierze został mistrzem świata WRC.

Chris Atkinson dojechał na spokojnym czwartym miejscu, a za nim znalazły się dwa Suzuki. Andersson był piąty przed Gardemeisterem. Wilson nie utrzymał swojej dobrej pozycji z soboty i ostatecznie ukończył rajd na siódmym miejscu. Petter Solberg ponownie miał bardzo dobre tempo dzięki czemu udało mu się uratować ostatni punkt za ósme miejsce.

Sezon WRC 2008. 15. Rajd Wielkiej Brytanii

Rajd przywitał kierowców bardzo trudnymi warunkami. Z racji tego, że w sezonie 2008 był on rozgrywany w grudniu to poza dużą ilością błota i wody na trasach pojawił się także lód, który był dużym wyzwaniem szczególnie dla opon na szuter. Dwa odcinki zostały odwołane ze względu na warunki na trasach.

Dość boleśnie przekonał się o tym Chris Atkinson, który na ostatnim nocnym odcinku wpadł w poślizg i doszczętnie rozbił swoje Subaru.

Mikko Hirvonen dachował na OS 3, a potem dodatkowo utknął na zboczu i stracił ponad 4 minuty. Była to zła wiadomość dla zespołu w kontekście walki o tytuł wśród producentów.

Bardzo dużym zaskoczeniem rajdu był Sébastien Ogier. Młody Francuz, który w tym sezonie został mistrzem JWRC dostał szansę od Citroena na start w C4 WRC. Ogier w swoim pierwszym starcie w aucie WRC wygrał pierwszy odcinek specjalny i do OS 5 utrzymywał się na pozycji lidera. Późniejsze problemy ze skrzynią biegów i błędy zepchnęły go na 9 miejsce pod koniec dnia.

Liderem po piątku był Latvala, który objął prowadzenie na 0S 6 i utrzymał je do końca pierwszego etapu. Na drugim miejscu był Loeb i tracił 12.9s do lidera. Sensacyjnie na trzecim miejscu znajdował się P.G Andersson z zespołu Suzuki, który tracił 22.5s do pierwszego miejsca.

Czwarty był Norweg Mads Ostberg, który obok Ogiera był drugim największym zaskoczeniem tego dnia. Kierowca Subaru Imprezy WRC 07 przez pewien czas był na drugim miejscu, lecz na ostatnim odcinku spadł na czwarte miejsce, jednak jego strata do podium wynosiła tylko 1.5 s. Piąty był Petter Solberg, który tracił do swojego młodszego rodaka zaledwie 3.4s. Niecałe 5 sekund dalej znalazł się Dani Sordo, a za nim uplasowały się dwa Fordy. Duval był siódmy, po tym jak popełnił kilka błędów, a Henning Solberg, który miał problemy techniczne z autem zamknął Top 8.

Latvala vs Loeb

Po drugim dniu na prowadzeniu pozostał Latvala, lecz jego przewaga nad drugim Loebem zmalała do 7.3 s Dani Sordo uzupełniał podium i tracił do lidera 27.9 s.

Po wypadnięciu Ostberga pod koniec drugiego dnia na czwarte miejsce awansował Petter Solberg, który do podium tracił 24.6s. Andersson stracił swoje tempo drugiego dnia i spadł na piąte miejsce mając już ponad 2 minuty straty do lidera. Tuż za nim znajdował się Henning Solberg, który tracił tylko 3.2s do piątego miejsca. Duval był siódmy a do top 8 awansował Gardemeister.

Ostatniego dnia trwała zacięta walka pomiędzy Latvalą a Loebem. Francuz był szybszy i mógł objąć prowadzenie już po OS 18, jednak sędziowie dopatrzyli się falstartu i przed ostatnim odcinkiem to nadal Fin był liderem mając 2.2 s przewagi. Na ostatnim odcinku Loeb ponownie był najlepszy dzięki czemu wygrał Rajd Wielkiej Brytanii pokonując Latvalę o 2.7 s. Jak się potem okazało po odwołaniu zespołu kara 10 sekund za falstart została anulowana. Podium uzupełnił Dani Sordo. Dzięki dwóm kierowcom na podium Citroen wygrał sezon w klasyfikacji zespołów.

Czwarty był Petter Solberg, który ponownie pojechał dobry rajd. Andersson zajął piąte miejsce, a za nim znaleźli się Duval, Gardemeister i Hirvonen, który odrabiał straty po piątku.

Sezon WRC 2008. Podsumowanie

Kierowcy: podium

1. Sébastien Loeb – kolejny bardzo dobry sezon w wykonaniu Francuza zakończony zdobyciem piątego tytułu z rzędu. Pierwsza połowa sezonu nie była idealna. Błąd w Szwecji i dziwny wypadek w Jordanii, spowodowały, że na półmetku sezonu Francuz znajdował się za Hirvonenem. Druga połowa sezonu nie pozostawiła jednak złudzeń kto jest lepszy. Zwyciężył w Rajdzie Finlandii pokonując tam miejscowych faworytów i to był punkt zwrotny tego sezonu. Do końca sezonu wygrał jeszcze 5 rajdów, co dało mu 11 wygranych w całym sezonie. Tytuł zapewnił sobie w Japonii na jeden rajd przed końcem. 

2. Mikko Hirvonen – Fin dzielnie walczył z Francuzem i wykorzystując jego błędy nawet prowadził na półmetku sezonu. Niestety w drugiej połowie nie był w stanie dorównać tempu Francuza przegrywając z nim nawet w swojej domowej Finlandii. Pokonał go jedynie w Japonii, gdzie Loebowi wystarczało już tylko trzecie miejsce do zapewnienia sobie tytułu. Ostatecznie Hirvonen ukończył sezon na drugim miejscu z 3 zwycięstwami i 8 innymi miejscami na podium.

3. Daniel Sordo – najlepszy sezon w wykonaniu Hiszpana. Mogło być jeszcze lepiej, gdyby nie kilka awarii, które go spotkały w tym sezonie. Nie wygrał ani razu ale sześciokrotnie pojawiał się na podium i regularnie zbierał punkty co pomogło Citroenowi w zdobyciu tytułu wśród zespołów. W kolejnym roku nadal tworzył duet w Citroenie razem z Loebem.

Miejsca 4-6

4. Jari Matti Latvala – udany debiut w fabrycznym zespole zwieńczony pierwszą wygraną w karierze w Rajdzie Szwecji. Poza tym jeszcze pięciokrotnie stawał na podium i był blisko wygranej w Wielkiej Brytanii. Fin był bardzo szybki, lecz zdarzało mu się sporo błędów. To było też powodem dlaczego został zastąpiony na dwa rajdy asfaltowe przez Duvala. Ostatecznie jednak przejechał dobry sezon i niedużo zabrakło mu do podium w klasyfikacji generalnej.

5. Chris Atkinson – Australijczyk miał bardzo dobry początek sezonu cztery podia w pierwszych pięciu rajdach. Dołożył jeszcze jedno w Finlandii, po której znajdował się na trzecim miejscu w klasyfikacji generalnej. Niestety druga część sezonu w nowym aucie nie była już dla niego tak udana i mimo regularnego punktowania musiał uznać wyższość Sordo i Latvali. Najlepszy sezon w karierze dla Australijczyka i jego ostatni pełny rok w WRC. Po tym jak Subaru wycofało się z WRC po 2008 roku Atkinsona mogliśmy oglądać już tylko w pojedynczych rajdach przeważnie w prywatnych zespołach.

6. Petter Solberg – kolejny średni sezon Norwega i przegrana ze swoim kolegą z zespołu. Miał fatalny początek, gdzie było dużo błędów i awarii. Sporo się zmieniło odkąd Petter dostał w swoje ręce nową Imprezę WRC od Rajdu Akropolu. Od tej pory punktował we wszystkich rajdach do końca sezonu przeważnie zajmując miejsca  przedziale 4-6. Najlepszym wynikiem w całym sezonie był wspomniany Akropol, gdzie był drugi i było to jego jedyne podium w 2008 roku. Po zniknięciu Subaru Solberg w kolejnych latach jeździł prywatnymi Citroenami.

Reszta Top 10

7. François Duval – w pierwszej połowie sezonu Belg wystartował jedynie w Monte Carlo, gdzie był czwarty. Regularne starty zaczął od Rajdu Niemiec gdzie stanął na najniższym stopniu podium. W Hiszpanii i Francji wystartował w barwach fabrycznego Forda i miał im pomóc w walce z Citroenem. Ukończył te rajdy na 4 i 3 miejscu. W Hiszpanii także miałby podium, lecz musiał przepuścić Hirvonena, który wciąż miał wtedy szanse na walkę o tytuł. Ostatecznie pomimo zaliczenia tylko połowy sezonu udało mu się zając niezłe 7 miejsce w klasyfikacji generalnej. Nie znalazł jednak miejsca w żadnym zespole na kolejny rok.

8. Henning Solberg – pomimo zaliczenia całego sezonu startując w dwóch prywatnych zespołach Forda na przemian nie udało mu się zdobyć nawet jednego podium. Punktował siedem razy i jego najlepszymi wynikami było trzykrotne bycie piątym. W kolejnym roku Solberg zaliczył kolejny pełny sezon tym razem już tylko w zespole Stobarta.

9. Gianluigi Galli – Włoch miał niezły początek stając na najniższym stopniu podium w Szwecji. Był też tuż za podium w swoim domowym Rajdzie Sardynii. Jego starty zakończyły się w połowie sezonu, gdy miał poważny wypadek w Rajdzie Niemiec i doznał kontuzji, która wyeliminowała go z reszty sezonu. Był to także jego ostatni sezon w WRC.

10. Matthew Wilson –  syn szefa Forda wreszcie wszedł do Top 10. Sześciokrotnie punktował, a jego najlepszym wynikiem było 5 miejsce w Rajdzie Jordanii. W kolejnym roku nadal startował dla Stobarta.

Pozycja	Kierowca	Zespół	Punkty
1.	Sébastien Loeb	Citroën Total World Rally Team	122
2.	Mikko Hirvonen	BP Ford Abu Dhabi World Rally Team	103
3.	Daniel Sordo	Citroën Total World Rally Team	65
4.	Jari-Matti Latvala	BP Ford Abu Dhabi World Rally Team	58
5.	Chris Atkinson	Subaru World Rally Team	50
6.	Petter Solberg	Subaru World Rally Team	46
7.	François Duval	BP Ford Abu Dhabi World Rally Team / Stobart VK M-Sport Ford Rally Team	25
8.	Henning Solberg	Stobart VK M-Sport Ford Rally Team / Munchi's Ford World Rally Team	22
9.	Gianluigi Galli	Stobart VK M-Sport Ford Rally Team	17
10.	Matthew Wilson	Stobart VK M-Sport Ford Rally Team	15

Zespoły: podium

1. Citroën Total World Rally Team – Francuzi po 2 latach przerwy powrócili na szczyt klasyfikacji zespołów. Kapitalna postawa Loeba, plus regularne punktowanie Sordo w Top 5 spowodowały, że Citroen sięgnął po swój 4 tytuł wśród konstruktorów.

2. BP Ford World Rally Team – Ford przez długi czas prowadził w sezonie, lecz wszystko zmieniło się w drugiej połowie. Od Rajdu Finlandii regularnie przegrywali z Citroenem jeśli chodzi o dorobek punktowy. Nie pomogły także błędy w Nowej Zelandii, gdzie zmierzali po dublet a ostatecznie oddali go swoim rywalom. Nie mieli szans także na asfalcie, gdzie Citroen dominował. Ostatecznie drugie miejsce ze stratą 18 punktów do zwycięzców.

3. Subaru World Rally Team – Subaru ponownie nic nie wygrało ale zaliczyło lepszy rok niż dwa poprzednie. Bardzo dobry początek sezonu w wykonaniu Atkinsona i regularne punktowanie Solberga w drugiej połowie spowodowały, że tym razem Subaru nie musiało bronić 3 miejsca przed prywatnymi zespołami. Ostatecznie zdobyli 6 miejsc na podium. Widać także było, że nowy model Imprezy WRC jest krokiem naprzód i przy odpowiednim rozwoju ma potencjał na walkę o zwycięstwa. O tym się już jednak nigdy nie przekonaliśmy bo na skutek kryzysu finansowego Subaru postanowiło wyjąć wtyczkę ze swojego programu WRC i rok 2008 był ostatnim dla ich zespołu fabrycznego.

Pozostałe miejsca

4. Stobart M-Sport Ford Rally Team – prywatny zespół Forda utrzymał soją pozycję i nie miał zbyt wielkich szans na walkę o podium. Ich najlepszymi wynikami były dwa trzecie miejsca Galliego w Szwecji i Duvala w Niemczech. Poza tym regularnie zbierali punkty ale w mniejszych ilościach niż zespoły fabryczne przed nimi.

5. Suzuki World Rally Team – był to ciężki sezon dla tego zespołu. Mnóstwo awarii i problemów z autem spowodowało, że w pierwszej połowie sezonu praktycznie nie punktowali. Druga połowa była już lepsza bo potrafili punktować dwoma autami, mniej się psuli i pojawiło się tempo, które im nawet pozwoliło na finisze w top 5. Wszystko wskazywało na to, że lekcje wyciągnięte z roku 2008 mogą zaprocentować w kolejnym jeszcze lepszymi wynikami. Niestety podobnie jak Subaru Suzuki ze względu na kryzys finansowy zakończyło swój program WRC po zaledwie jednym sezonie obecności.

6. Munchi’s Ford World Rally Team – podobnie jak w poprzednich sezonach zespół bez większej historii. Tym razem zdobyli więcej punktów bo w niektórych rajdach punktował dla nich Henning Solberg. Federico Villagra także ukończył 3 rajdy w Top 8. W drugiej połowie sezonu zapunktowali tylko w jednym rajdzie przez co ostatecznie wyprzedziło ich Suzuki i spadli na ostatnie miejsce. Był to ostatni sezon w WRC dla tego zespołu.

Pozycja	Zespół	Punkty
1.	Citroën Total World Rally Team	191
2.	BP Ford Abu Dhabi World Rally Team	173
3.	Subaru World Rally Team	98
4.	Stobart VK M-Sport Ford Rally Team	67
5.	Suzuki World Rally Team	34
6.	Munchi's Ford World Rally Team	22

Sezon WRC 2008. Zakończenie

Sezon WRC 2008 był ciekawym rokiem i zamknął pewną erę w rajdach. Kryzys finansowy mocno się odbił na WRC przez co wraz z końcem roku odeszło Subaru i Suzuki pozostawiając na placu boju jedynie Citroena i Forda na kolejne lata. Pod kątem rywalizacji Ford robił, co mógł, aby pokonać Loeba i do końca pierwszej połowy sezonu im się to nawet udawało. Jednak w drugiej części, gdy zaczęły się rajdy asfaltowe Loeb pokazał, że nie ma na niego mocnych.

Kolejny rok zapowiadał się na zaciętą walkę pomiędzy fabrycznym Citroenem i Fordem. Kto tym razem okazał się najlepszy? O tym już w kolejnej odsłonie historii rajdów poświęconej sezonowi 2009.