W 2002 zespoły Penske oraz Blair Racing opuściły CART i przeniosły się do serii Indycar. W kolejnym roku na taki sam ruch zdecydował się Andretti Green Autosport. Tor Michigan, na którym rozgrywano stanowiący konkurencję dla Indianapolis 500 wyścig U.S. 500, w 2002 roku nie przedłużył umowy z CART i znalazł się w kalendarzu IRL.
Problemy CART
Po sezonie 2002 ze sponsorowania serii wycofała się firma FedEx. Tymczasem Honda i Toyota zakończyły dostarczanie silników ekipom CART i przeszły do Indycar. Władze mistrzostw postanowiły przed 2003 rokiem zmienić nazwę. Udało im się także pozyskać nowego sponsora. Seria zmieniła nazwę na Bridgestone Presents The Champ Car World Series Powered by Ford. W związku z utratą głównego sponsora oraz dwóch dostawców silników ceny akcji CART spadły do 25 dolarów. Po zakończeniu sezonu doszło do upadku serii.
Jednym z chętnych do zakupu CART był Tony George. Planował on nabycie jednak tylko tych aktywów, które pozwoliłyby mu zlikwidować serię. W takiej sytuacji dostawcy, którzy nie dostali jeszcze zaległych pieniędzy od CART, utraciliby je. Ofertę zakupu złożyli także: Gerald Forsythe, Paul Gentilozzi, Kevin Kalkhoven oraz Dan Pettit. Założyli oni we czwórkę Open Wheel Racing Series (OWRS). Ich oferta była niższa, jednak zapewniała przetrwanie serii i wyregulowanie zaległych warunków wobec dostawców. W związku z tym, podczas rozprawy 28 stycznia 2004 roku sędzia Frank Otte zadecydował, że nabywcą powinna zostać spółka OWRS. Wkrótce po nabyciu serii firma zmieniła nazwę na Champ Car World Series (CCWS) LLC.
Era Champ Car
Team Rahal oraz Fernández Racing opuściły Champ Car tuż przed startem sezonu 2004 przenosząc się do IndyCar. Kilka ekip, m.in. Newman/Haas Racing oraz Dale Coyne Racing, zapewniało jednak kontynuowanie swoich startów w Champ Car.
W 2007 roku ze sponsorowania serii wycofali się Bridgestone oraz Ford, a władze mistrzostw popadły w poważne kłopoty. Kilka wyścigów zostało przedwcześnie odwołanych. W mediach coraz częściej pojawiały się plotki o trudnej sytuacji finansowej serii, co tylko pogarszało sprawę. Sezon składał się z 14 rund, z czego dwie rozegrane zostały w Europie. Kierowcy rywalizowali ze sobą na holenderskim torze Assen oraz na belgijskim Zolder. Po raz pierwszy od momentu powstania mistrzostw w kalendarzu zabrakło torów owalnych.
Fot. carsandracingstuff.com / Sebastian Bourdais podczas Grand Prix San Jose w 2007 roku
Koniec serii
14 lutego 2008 roku władze CCWS ogłosiły upadek serii. 22 lutego podpisana została umowa, na mocy której miało dojść do połączenia serii z IRL. Zgodnie z nią władze IndyCar za cenę 6 milionów dolarów przejęły kontrakty z organizatorami wyścigów podpisane z serią Champ Car oraz majątek ruchomy, w tym samochód medyczny. Ekipy Forsythe oraz Kalkhoven otrzymały zakaz startów w mistrzostwach w zamian za 2 mln dolarów, które miały być wypłacone pod warunkiem uregulowania przez zespoły rachunków związanych z GP Long Beach oraz poparcia IndyCar. Władze IndyCar przejęły również prawa do wszystkich materiałów i historii CART i CCWS.
3 czerwca 2008 roku sprzedano wszystkie aktywa Champ Car, a seria oficjalnie upadła.
Pierwszym wyścigiem po połączeniu obydwu serii był GAINSCO Auto Insurance Indy 300 rozegrany na Homestead-Miami Speedway 29 marca. Podczas GP St. Petersburga Graham Rahal z ekipy Newman/Haas Racing odniósł w swoim debiucie pierwsze zwycięstwo w IndyCar dla ekipy z CCWS.
Ze względu na kolizję terminów GP Long Beach i wyścigu IndyCar na Motegi, władze serii postanowiły przeprowadzić jednocześnie obydwie imprezy. W Long Beach wystartowały dawne zespoły Champ Car, korzystające z używanego w CCWS bolidu Panoz DP01, natomiast ekipy z IndyCar wystartowały na Motegi. Obydwa wyścigi były identycznie punktowane. Wyścig o GP Long Beach był ostatnim w historii z użyciem samochodów Champ Car.
CART – Podsumowanie
W ten sposób po blisko 30 latach CART zakończyła swoją działalność. Jedne z najpopularniejszych mistrzostw na świecie nie dały sobie rady z konkurencyjną serią utworzoną przez Tony’ego Georga. Mimo to zyskały sobie uznanie fanów sportów motorowych, którzy jeszcze przez wiele lat będą wspominać lata świetności CART. Władze serii IndyCar zdają sobie sprawę z popularności, jaką cieszyły się te mistrzostwa. W tym celu starają się przywrócić do kalendarza niektóre wyścigi, na których rywalizowali uczestnicy zawodów organizowanych przez Championship Auto Racing Teams. Ponadto próbują także upodobnić bolidy do tych używanych w latach ’90. Działania te okazują się skuteczne wzbudzając entuzjazm wśród kibiców serii IndyCar.
