Connect with us

Czego szukasz?

WRC

WRC 2006. Nowe rozdanie – cz. 1 | Historia rajdów

Pora na kolejną część historii rajdów. Tym razem przyjrzymy się sezonowi 2006, w którym stawka producentów uległa znacznemu zmniejszeniu i tak na dobrą sprawę jedynymi fabrykami były Subaru i Ford. Sébastien Loeb startował w prywatnym zespole Kronos Citroën . Czy to mu przeszkodziło w walce o kolejny tytuł? Jak wyglądał układ stawki i rywalizacja? Zapraszam do artykułu.

Sébastien Loeb, Citroën, WRC 2006
Fot. ewrc-results.com / Sébastien Loeb, Citroën Xsara WRC

WRC 2006. Wprowadzenie

W kalendarzu WRC 2006 mieliśmy te same 16 rajdów, co w poprzednim sezonie. Jedynie kilka rund zmieniło swój termin. Asfaltowe rajdy Katalonii i Korsyki przesunęły się bardziej na początek kalendarza, a Nowa Zelandia została przeniesiona z kwietnia na listopad. Sezon tym razem zamykał Rajd Wielkiej Brytanii.

Z racji mniejszej ilości zespołów fabrycznych FIA wprowadziła podział na zespoły Manufacturer 1 (M1) i Manufacturer 2 (M2). Te pierwsze były zespołami fabrycznymi i brały udział w całym sezonie WRC 2006 co najmniej dwoma autami. Dodatkowo musiały potwierdzić swojego pierwszego kierowcę przed początkiem sezonu.

Zespoły Manufacturer 2 (M2) musiały wystartować w co najmniej 10 rundach dwoma autami i używały starszych specyfikacji aut sprzed roku 2006. Nominowani kierowcy nie mogli być sklasyfikowani w TOP 6 mistrzostw w ostatnich 5 sezonach.

Line-up

Manufacturer 1 (M1)

1. Kronos Total Citroën World Rally Team – Francuzi wycofali zespół fabryczny, aby skupić się na powrocie w 2007 roku z nowym modelem C4 WRC. Tym samym w sezonie WRC 2006 ich Xsary obsługiwał Belgijski zespół Kronos. Lederem był Sébastien Loeb, który stanął do walki o swój trzeci tytuł. W drugim aucie zbierającym punkty dla zespołu wymieniali się Xsavier Pons, i mistrz JWRC z 2005 roku Dani Sordo.

Załogi: Sébastien Loeb / Daniel Elena, Xavier Pons / Carlos del Barrio, Daniel Sordo / Marc Martí

2. BP Ford World Rally Team – Ford w roku 2006 z wrócił z nowym modelem Focusa WRC, który miał już podczas Rajdu Australii w poprzednim sezonie. Nowy był także skład kierowców. Liderem został Marcus Grönholm przechodzący z Peugeota. W drugim aucie zasiadł Mikko Hirvonen, który pokazał się z dobrej strony w prywatnym Fordzie w poprzednim roku. Z nowym autem i kierowcami Ford chciał rzucić wyzwanie dominującemu w ostatnich latach Citroënowi.

Załogi: Marcus Grönholm / Timo Rautiainen, Mikko Hirvinen / Jarmo Lehtinen

3. Subaru World Rally Team – Japończycy także przygotowali nowy model Imprezy WRC na sezon 2006 w nadziei na to, że okaże się lepsza od poprzedniczki i pozwoli na walkę o zwycięstwa. Kierowcy pozostali bez zmian i liderem nadal był Petter Solberg. W drugim aucie wymieniali się Stéphane Sarrazin i Chris Atkinson.

Załogi: Petter Solberg / Phil Mills, Chris Atkinson / Glenn Macneall, Stéphane Sarrazin / Patrick Pivato

Manufacturer 2 (M2)

4. OMV Peugeot Norway World Rally Team – norweski zespół przejął samochody Peugeota, który wycofał fabryczny zespół z rajdów. W 307 WRC mogliśmy zobaczyć Manfreda Stohla, który wystartował we wszystkich rajdach. W drugim aucie pojawił się Henning Solberg i przejechał 12 rund.

Załogi: Manfred Stohl / Ilka Minor, Henning Solberg / Cato Menkerud

5. Stobart VK M-Sport Ford Rally Team – Był to drugi zespół Forda, który początkowo korzystał z Focusa 04, a potem także 06. Głównym kierowcą został Matthew Wilson, czyli syn właściciela M-Sportu Malcolma. W drugim aucie wymieniali się tacy kierowcy jak Kosti Katajamäki, Luís Pérez Companc czy Jari-Matti Latvala.

Załogi: Matthew Wilson / Michael Orr, Kosti Katajamäki / Timo Allane, Luís Pérez Companc / Jose Maria Volta , Jari-Matti Latvala / Miikka Anttila

6. Red Bull Škoda Team – Podobnie jak w przypadku OMV tu Red Bull przejął czeskie auta po zespole fabrycznym i stworzył własny zespół, którego szefem został były fabryczny kierowca Škody Armin Schwarz. Głównymi kierowcami byli Harri Rovanpera i Andreas Aigner. W dwóch rajdach pojawił się także Gilles Panizzi.

Załogi:  Andreas Aigner / Klaus Wicha, Harri Rovanperä / Risto Pietiläinen, Gilles Panizzi / Hervé Panizzi

Pozostałe zespoły

Poza zespołami nominowanymi do M1 czy M2 na trasach pojawiało się wiele prywatnych teamów i kierowców. Warto wspomnieć o zespole MMSP LTD, dzięki któremu w kilku rajdach mogliśmy jeszcze zobaczyć Mitsubishi Lancera WRC. Poza tym było mnóstwo Fordów, Peugeotów i Subaru poprzednich ewolucji.

WRC 2006. Przebieg rywalizacji

1. Rajd Monte Carlo

Jak co roku na trasach panowały zdradliwe warunki, o czym przekonało się wielu kierowców. Petter Solberg źle dobrał opony na początku i stracił dużo czasu. Pod koniec dnia zaczął odrabiać, lecz w drodze do serwisu doszło do wycieku oleju w jego nowym Subaru, co uszkodziło silnik i wyeliminowało Norwega z rywalizacji. Sébastien Loeb bardzo dobrze zaczął rajd i prowadził z ponad minutą przewagi. Lecz na ostatnim odcinku wpadł w poślizg i wypadł z trasy bez szans na powrót. Auto nie uległo większym uszkodzeniom i Francuz mógł powrócić do rywalizacji w ramach systemu Super Rally. Do jego czasu zostało doliczone 5 minut, co zepchnęło go na 8. miejsce.

Na pechu Loeba skorzystał Grönholm, który zakończył pierwszy dzień na pozycji lidera. Na drugim miejscu dość niespodziewanie znalazł się Chris Atkinson, jadący w tym rajdzie poprzednią generacją Imprezy. Podium uzupełniał Gardemeister w prywatnym 307 WRC.

Na czwartym miejscu był Panizzi w Skodzie. Francuz dobrze zaczął rajd i był drugi, jednak pod koniec dnia pojawiły się problemy z układem kierowniczym. Tuż za nim był Manfred Stohl w kolejnym Peugeocie. Top 8 uzupełnili François Duval w Škodzie, Stéphane Sarrazin w Subaru i wcześniej wspomniany Loeb.

Loeb, Citroën, Monte Carlo, WRC 2006

Fot. ewrc-results.com / Loeb, Citroën, Monte Carlo

Drugiego dnia Grönholm utrzymał się na prowadzeniu z bezpieczną przewagą ponad 2 minut. Za nim znalazły się dwa Peugeoty. Gardemeister był drugi wyprzedzając pod koniec dnia Stohla.

Loeb skutecznie odrabiał straty z pierwszego dnia awansując z 8 na 4 miejsce. Dalej był duet Subaru w kolejności Sarrazin i Atkinson. Na 7. miejsce awansował Dani Sordo w Citroënie, a Panizzi zamykał czołową ósemkę.

Grönholm wygrał, Loeb wrócił na podium

Ostatniego dnia Grönholm utrzymał się na prowadzeniu i tym samym wygrał Rajd Monte Carlo w debiucie dla Forda. Była to także jego pierwsza wygrana w karierze na asfalcie. Prawdziwym bohaterem rajdu został jednak Sébastien Loeb. Francuz miał zdecydowanie najlepsze tempo i ostatniego dnia awansował na drugie miejsce finiszując zaledwie minutę za zwycięzcą. Łatwo sobie policzyć jaką przewagę by miał Loeb, gdyby nie doliczone 5 minut do jego czasu. Podium uzupełnił Toni Gardemeister, który po raz kolejny zaliczył dobry występ w „Monte”.

Wysokie 4 miejsce zajął Manfred Stohl zostawiając za sobą duet fabrycznych Subaru. Sarrazin w nowszej Imprezie był piąty, a Atkinson w starszym modelu szósty. Na punktowane siódme miejsce awansował Mikko Hirvonen w drugim Fordzie. Top 8 uzupełnił Dani Sordo w trzeciej Xsarze.

ZOBACZ TAKŻE
Sezon WRC 2005 - Loeb odjechał rywalom - cz. 2 | Historia rajdów

WRC 2006. 2. Rajd Szwecji

Fatalnie rajd rozpoczął zespół Subaru. Petter Solberg miał kłopoty z układem przeniesienia napędu już na pierwszym odcinku, a Chris Atkinson wypadł z trasy i uszkodził układ kierowniczy. Pierwszy dzień zakończyli na odległych pozycjach 21 i 26.

Z przodu toczyła się walka zwycięstwo pomiędzy Grönholmem a Loebem. Fin lepiej zaczął, ale później to Francuz złapał lepsze tempo i odrabiał straty. Ostatecznie po pierwszym dniu Fin wyprzedzał kierowcę Kronosa o 10 sekund.

Bardzo dobrze radzili sobie kierowcy Mitsubishi. Gigi Galli po kłopotach technicznych Hirvonena awansował na trzecie miejsce. Niedaleko za nim znajdował się jego kolega z zespołu Daniel Carlsson.

Na dobrym piątym miejscu dzień zakończył Mattias Ekström. Szwed na co dzień startujący w DTM zaliczał gościnny start w zespole Red Bull Škoda. Dalej znaleźli się kierowcy zespołu OMV, czyli Manfred Stohl i Henning Solberg, a ósemkę uzupełniał Kristian Sohlberg w prywatnej Imprezie WRC.

Drugiego dnia Grönholm utrzymał się na prowadzeniu powiększając swoją przewagę nad Loebem do 25 sekund. Francuz pomimo swoich starań nie był w stanie odpowiedzieć na tempo narzucone przez kierowcę Forda.

Carlsson i Galli zacięcie walczyli o najniższy stopień podium kilkukrotnie wymieniając się pozycjami. Pod koniec drugiego dnia górą był Szwed, który wyprzedzał swojego włoskiego kolegę z zespołu o zaledwie 0.3 s.

Kierowcy OMV mieli problem na tym samym zakręcie jednego z odcinków i obaj dachowali. Stohl musiał wycofać się z rywalizacji. Henning Solberg kontynuował jazdę ale spadł na ósme miejsce. Tym samym swoją piąta pozycję odzyskał Ekström. Na pozycjach nr 6 i 7 znaleźli się prywatni kierowcy czyli Janne Touhino w Xsarze i Thomas Radstrom w Imprezie.

Grönholm vs Loeb 2:0

Ostatniego dnia z rajdem pożegnał się Ekström. Szwed po lądowaniu na jednej z „hopek” uderzył w zaspę i zniszczył cały przód w swojej Skodzie. Z punktów wypadł także Touhino, który miał awarię silnika w swoim Citroenie.

Marcus Grönholm pomimo problemów z hydrauliką na początku dnia utrzymał swoją przewagę i wygrał w Rajdzie Szwecji umacniając się na pozycji lidera mistrzostw. Sébastien Loeb był drugi i stracił pół minuty do Fina.

Walka o najniższy stopień podium trwała do ostatnich metrów. Carlsson miał zaledwie 0.2s przewagi nad Gallim przed ostatnim odcinkiem. Ostatecznie udało mu się utrzymać przed Włochem dzięki czemu zdobył swoje pierwsze podium w karierze w WRC. Galli miał kłopoty ze skrzynią biegów na ostatnim odcinku i ostatecznie stracił 7 sekund do podium.

Po pechu rywali na piąte miejsce awansował Radstrom. Szósty był Fin Kosti Katajamaki w prywatnym Fordzie. Drugi kierowca Kronosa Xsavier Pons ostatniego dnia awansował na siódme miejsce. Henning Solberg był ósmy.

Daniel Carlsson, Mitsubishi, Szwecja

Fot. ewrc-results.com / Daniel Carlsson, Mitsubishi Lancer WRC, Rajd Szwecji

3. Rajd Meksyku

Pierwszy dzień okazał się pechowy dla lidera mistrzostw Marcusa Grönholma. Fin za szybko wszedł w jeden z zakrętów zakrętów i nie zdążył dohamować do drugiego tuż za nim. Efektem było mocne uderzenie tylnym kołem w skarpę i obrócenie auta na bok. Uszkodzenia zawieszenia i wielu innych podzespołów zmusiły go do wycofania się z tego dnia i powrotu w sobotę w ramach Super Rally.

Sporego pecha miał także Chris Atkinson. Australijczyk jechał na dobrym czwartym miejscu do momentu jak przebił oponę, co skutkowało późniejszym dachowaniem. Podobnie jak Grönholm powrócił do rywalizacji w sobotę.

Znacznie lepiej poradził sobie jego kolega z zespołu Petter Solberg, który był liderem po pierwszym dniu. Norweg po nieudanym początku sezonu wreszcie zaliczył w miarę bezproblemowy dzień wygrywając 4 próby. Na pewno dużo pomogła mu w tym odległa pozycja startowa, jednak jego przewaga pod koniec dnia zaczęła topnieć z powodu kłopotów z oponami.

Zaledwie 4.8s za liderem znajdował się Mikko Hirvonen, który trzymał równe tempo i był w bardzo dobrej pozycji do ataku następnego dnia. Podium uzupełniał Loeb, który także zaczął odrabiać straty pod koniec dnia mając niecałe 10 sekund straty do lidera.

Reszta stawki była daleko w tyle za wyżej wspomnianą trójką. Na czwartym miejscu był Stohl, a za nim znaleźli się Sordo, Wilson, Henning Solberg i Gareth MacHale w prywatnym Fordzie.

Loeb prowadził, Solberg wrócił do gry

Drugi dzień nie ułożył się po myśli kierowców Forda. Już na pierwszym odcinku Mattew Wilson uderzył w skarpę i zakończył swój udział w rajdzie. Na tej samej próbie kilka kilometrów dalej Mikko Hirvonen zaliczył dachowanie i nie powrócił do rywalizacji.

Solberg i Loeb toczyli zacięty pojedynek o prowadzenie w rajdzie kilka razy wymieniając się pozycją. Ostatecznie górą z tego starcia wyszedł Francuz po tym jak Norweg na OS 13 uszkodził układ kierowniczy i zaczął tracić więcej czasu kończąc dzień 37 sekund za rywalem.

Na podium awansował Stohl, który miał pół minuty przewagi nad czwartym Sordo. Henning Solberg był piąty. Punktowaną ósemkę zamykali MacHale, Arai w N-grupowym Subaru i Trivino w prywatnym 206 WRC.

Ostatniego dnia nie doszło do większych zmian na czołowych pozycjach. Sébastien Loeb utrzymał swoje prowadzenie i po raz pierwszy w karierze wygrał Rajd Meksyku, przełamując swoją złą passę w tym rajdzie z poprzednich lat. Dzięki temu awansował także na pierwsze miejsce w mistrzostwach. Była to także pierwsza wygrana dla zespołu Kronos Citroën. Petter Solberg pomimo chęci walki ostatniego dnia musiał odpuścić, po tym jak miał problemy z hamulcami. Drugie miejsce to i tak dobry wynik i pierwsze punkty dla Norwega w sezonie.

Podium uzupełnił Manfred Stohl, który nie miał tempa czołówki ale cały rajd trzymał się z dala od problemów, co dało korzyści w postaci miejsca na podium.

Daniel Sordo był czwarty, a Henning Solberg piąty. Gareth MacHale utrzymał swoją dobrą szóstą pozycję. Top 8 uzupełnili Atkinson i Grönholm, którzy odrabiali straty z pierwszego dnia aby ostatecznie zdobyć jakiekolwiek punkty.

WRC 2006. 4. Rajd Katalonii

Marcus Grönholm dobrze rozpoczął rajd wygrywając pierwsze trzy próby, lecz na OS 5 stracił doładowanie w swoim Focusie, co ostatecznie zepchnęło go na 10 miejsce pod koniec dnia. Ten sam problem miał Mikko Hirvonen, który walczył o podium. Po utracie doładowania spadł na 15 miejsce.

Na problemach Forda skorzystali kierowcy Citroëna, którzy zajmowali całe podium po pierwszym dniu. Sébastien Loeb miał kłopoty z hamulcami na samym początku, lecz udało się to rozwiązać i był liderem po pierwszym dniu. Niecałe pół minuty za nim znajdował się Dani Sordo, a podium uzupełniał Xavier Pons.

Petter Solberg nie miał tempa na walkę o wygraną, lecz po kłopotach rywali awansował na czwarte miejsce ze stratą 24 sekund do podium. Za nim znalazło się dwóch prywatnych zawodników: Alex Bengue w Peugeocie i Jan Kopecky w Skodzie. Top 8 zamknęli pozostali kierowcy Subaru czyli Sarrazin i Atkinson.

Dublet Kronosa

Drugiego dnia z walki o podium odpadł Pons. Hiszpan na OS 10 wpadł w poślizg i wypadł z trasy.

Na czele utrzymał się Loeb, który nieznacznie powiększył swoją przewagę nad drugim Sordo. Na trzecie miejsce awansował Bengue, lecz goniący Grönholm był już zaledwie 4 sekundy za nim. Kopecky awansował na 5. miejsce, a Duval w kolejnej Škodzie na 6. Belg na ostatnim odcinku dnia wyprzedził Solberga, który kompletnie nie miał tempa, a do tego popełniał błędy. Ósmy był Sarrazin w drugim Subaru.

Ostatniego dnia Loeb utrzymał swoje prowadzenie i po raz kolejny wygrał w Rajdzie Katalonii. Ku uciesze Hiszpańskich kibiców na drugim miejscu dojechał Dani Sordo, dla którego było to pierwsze podium w karierze. Marcus Grönholm robił co mógł, aby zminimalizować straty z pierwszego dnia i ostatecznie ukończył rajd na trzecim miejscu.

Alex Bengue nie utrzymał podium ale i tak dojechał na bardzo dobrym dla niego czwartym miejscu. Kopecky był piąty osiągając swój najlepszy wynik w WRC. Duval utrzymał szóste miejsce i zdobył pierwsze punkty w sezonie. Solberg i Sarrazin zamknęli Top 8, nie mając tempa na walkę o nic więcej.

Sébastien Loeb, Citroën, WRC 2006

Fot. ewrc-results.com / Sébastien Loeb, Citroën Xsara WRC, Rajd Kataloni

5. Rajd Korsyki

Po pierwszym dniu liderem był Loeb, który miał 20 sekund przewagi nad drugim Grönholmem. Fin narzekał na zbyt dużą nerwowość swojego auta i tracił czas na bardziej krętych sekcjach.

Ciekawa walka toczyła się o 3 miejsce, które po pierwszym etapie należało do Alexa Bengue, który na OS 4 odzyskał je wyprzedzając Hirvonena. Drugi kierowca Forda tracił do Francuza niecałe 8 sekund. Niedaleko za nimi znajdowali się także Sordo i Pons w Citroenach.

Siódmy był Latvala, a ósmy Nicolas Vouilloz w prywatnym 307 WRC.

Drugiego dnia Loeb pozostał na prowadzeniu i powiększył swoją przewagę. Grönholm nadal nie mógł znaleźć optymalnych ustawień w swoich Fordzie i jego strata do lidera wzrosła do 40 sekund.

Na trzecie miejsce awansował Sordo, który bronił się przed Hirvonenem. Fin tracił do podium niecałe 6 sekund. Alex Bengue nie był w stanie utrzymać ich tempa i spadł na piąte miejsce, którego musiał bronić przed Ponsem. Hiszpan tracił do niego 12 sekund. Manfred Stohl awansował na siódmą pozycję. Sarrazin w Subaru zamykał top 8.

Ostatniego dnia nie doszło do żadnych zmian w czołówce. Sébastien Loeb kontrolował przewagę i dowiózł kolejne zwycięstwo do mety. Grönholm był drugi tracąc pół minuty do Francuza. Kolejne podium zdobył Dani Sordo. Hirvonen na ostatnim odcinku uderzył w ścianę i uszkodził tylne zawieszenie. Ostatecznie był czwarty.

Alex Bengue utrzymał swoje piąte miejsce przed Ponsem. Stohl był siódmy, a Sarrazin ósmy.

WRC 2006. 6. Rajd Argentyny

Ponownie problemy techniczne dosięgły kierowców Forda. Grönholm, który prowadził w rajdzie miał kłopoty z hydrauliką, a potem jego auto zaczęło gasnąć na odcinku. Hirvonen jechał po podium ale miał problemy z silnikiem. Obaj ukończyli dzień ma pozycjach 14 i 19.

Na kłopotach rywali skorzystał Loeb prowadząc po pierwszym dniu. Drugi był Solberg, który na początku był liderem ale przebita opona zepchnęła go drugą pozycję ze stratą 20 sekund. Podium uzupełniał Gigi Galli, który przesiadł się z Lancera na 307 WRC. Za nim znaleźli się kierowcy zespołu OMV czyli Stohl i starszy Solberg. Daniel Sordo debiutował w tym rajdzie i był szósty. Atkinson i Wilson uzupełnili punktowaną ósemkę.

Drugiego dnia Loeb utrzymał swoje prowadzenie. Solberg próbował nawiązać z nim walkę, lecz uszkodzenie manetki od zmiany biegów oraz zły dobór opon sprawiły, że strata Norwega urosła do ponad 40 sekund. Galli utrzymał swoje trzecie miejsce mając prawie minutę przewagi nad Henningiem Solbergiem. Norweg wyprzedził Stohla, który popełnił kilka błędów tego dnia. Wygrał także swój pierwszy odcinek w WRC. Sordo utrzymał swoje szóste miejsce, po tym jak Atkinson dostał minutę kary za przekroczenie prędkości w strefie serwisowej. Luis Perez Compac awansował na ósme miejsce nieznacznie wyprzedzając Wilsona.

Loeb ponownie najlepszy, Galli z pierwszym podium w WRC

Sébastien Loeb nie popełnił żadnego błędu i utrzymał swoją przewagę wygrywając czwarty rajd w tym sezonie. Petter Solberg pomimo problemów z dyferencjałem utrzymał swoje drugie miejsce w rajdzie. Trzeci był Gigi Galli, dla którego było to pierwsze podium w karierze.

Manfred Stohl starał się naciskać na Włocha, lecz ostatecznie musiał zadowolić się czwartym miejscem. Daniel Sordo obronił swoje piąte miejsce przed Atkinsonem pokonując go o zaledwie 3.6 s.

Henning Solberg pod sam koniec rajdu miał awarię sprzęgła i spadł na siódme miejsce. Mattew Wilson wykorzystał problemy swojego kolegi z zespołu i awansował na ósme miejsce, zdobywając swój pierwszy punkt w WRC.

Petter Solberg, Subaru, Argentyna

Fot. ewrc-results.com / Petter Solberg, Subaru Impreza WRC, Rajd Argenty

7. Rajd Sardynii

Marcus Grönholm poradził sobie zdecydowanie najlepiej i prowadził po pierwszym dniu rajdu. Loeb sporo stracił na „odkurzaniu” trasy i pomimo odrabiania strat na drugiej pętli nadal tracił do lidera ponad 35 sekund. Mikko Hirvonen uzupełniał podium tracąc do swojego kolegi z zespołu ponad minutę.

Henning Solberg był czwarty. Przez cały dzień walczył o tą pozycję ze swoim młodszym bratem Petterem, który ostatecznie musiał wycofać się na ostatnim odcinku etapu. Powodem były kłopoty z oponami Pirelli i ich przebicia.

Resztę punktowanych miejsc uzupełnili Sordo, Galli, Atkinson i Pons.

Błędy Grönholma, Loeb na czele

Drugiego dnia z walki o zwycięstwo odpadł Grönholm. Fin na jednym z dohamowań uderzył w kamień co spowodowało problemy z ciśnieniem oleju w jego Fordzie.

W ten sam kamień uderzył także Loeb, jednak Xsara okazała się bardziej wytrzymała, dzięki czemu został nowym liderem rajdu. Francuz miał ponad dwie minuty przewagi nad kolejnym zawodnikiem. Był nim Hirvonen, który na jednym odcinku uderzył w drzewo, ale na szczęście dla niego mógł kontynuować jazdę. Dani Sordo uzupełnił podium. Hiszpan walczył o nie z Gallim, który pod koniec dnia musiał się wycofać z powodu przegrzewającego się auta.

Na kolejnych miejscach znaleźli się Pons i Atkinson. Za nimi byli Jussi Valimaki w Lancerze WRC i Kristian Sohlberg w Imprezie WRC. Petter Solberg zamykał Top 8.

Kolejny nieudany rajd zaliczył zespół Subaru ostatniego dnia obaj kierowcy wylecieli z punktowanej ósemki. Atkinson się rozbił, a Solberg miał kolejne kłopoty techniczne z autem.

Sébastien Loeb dowiózł piąte zwycięstwo z rzędu do mety dominując w Rajdzie Sardynii. Drugi na mecie Mikko Hirvonen stracił do niego ponad 2 minuty i 40 sekund. Dla Fina było to pierwsze podium w sezonie i najlepszy wynik w dotychczasowej karierze. Dani Sordo po raz kolejny pokazał się z dobrej strony i zameldował się na podium.

Czwarty był Xavier Pons w kolejnym Citroënie, a za nim dojechali Valimaki i Sohlberg. Na siódme miejsce awansował Stohl, a ósemkę zamknął Duval.

ZOBACZ TAKŻE
WRC 2023: Oceny kierowców | Podsumowanie sezonu

WRC 2006. 8. Rajd Akropolu

Marcus Grönholm był zdecydowanie najlepszy pierwszego dnia wygrywając 6 z 7 prób. Drugi ze stratą 26 sekund był Petter Solberg, który w tym rajdzie miał do dyspozycji nowy model opon Pirelli. Na trzecim miejscu znajdował się Sébastien Loeb ze stratą niecałych 10 sekund do Norwega. Francuz otwierał trasę tego dnia i mówił, że nie był w stanie zrobić nic więcej, jeśli chodzi o tempo.

Na czwartym miejscu był Hirvonen, który tracił ponad 45 sekund do podium. Za nim był François Duval w Škodzie. Dalej znaleźli się kierowcy OMV czyli Stohl i Henning Solberg. Norweg miał bardzo dobre tempo, lecz na OS 2 przebił oponę i musiał potem odrabiać straty. Top 8 zamykał Toni Gardemeister jadący prywatną Xsarą WRC.

Drugiego dnia z rajdem pożegnał się Duval, który najpierw wypadł z trasy, a później urwał koło. Ponownie dużego pecha miał Petter Solberg. Norweg na drodze dojazdowej przed ostatnią próbą miał zdarzenie na drodze z autem cywilnym i aby go uniknąć uderzył w kamień na poboczu. To spowodowało duże uszkodzenia w układzie kierowniczym i konieczność skorzystania z Super Rally.

Na czele bez zmian znajdował się Grönholm, któremu wszystko szło po jego myśli. Na drugie miejsce awansował Loeb, lecz jego strata wynosiła już prawie 2 minuty. Francuz uszkodził zawieszenie przed dojazdem na serwis, lecz pomimo braku koła i większości tylnego zawieszenia udało mu się dojechać do swoich mechaników. Na podium awansował Hirvonen.

Sporo pozycji zyskał Dani Sordo, który ukończył dzień na czwartym miejscu. Za nim znalazł się Henning Solberg i Gardemeister, którzy nie tracili dużo do Hiszpana. Stohl dostał karę 90 sekund za spóźnienie się na PKC i spadł na siódme miejsce. Pons uzupełnił czołową ósemkę.

Grönholm wrócił na szczyt

Ostatniego dnia Grönholm utrzymał prowadzenie o dowiózł swoje trzecie zwycięstwo w sezonie. Loeb tym razem nie miał tempa na walkę z kierowcą Forda, ale drugie miejsce i tak pozwoliło mu utrzymać bardzo komfortową przewagę w mistrzostwach wynoszącą aż 29 punktów. Po raz drugi z rzędu na podium stanął Hirvonen tym razem na jego najniższym stopniu.

Toni Gardemeister zaliczył bardzo dobry dzień i ukończył rajd na wysokim czwartym miejscu w swoim debiucie za kierownicą Citroëna. Henning Solberg obronił swoją piątą pozycję przed Danim Sordo wyprzedzając go o zaledwie 0.8 s. Petter Solberg zrobił co mógł i ostatecznie był siódmy. Xsavier Pons zajął ósme miejsce.

Marcus Grönholm, Ford, Akropol WRC 2006

Fot. ewrc-results.com / Marcus Grönholm, Ford Focus WRC, Rajd Akropolu

WRC 2006. Podsumowanie I części kampanii

Po pierwszej połowie sezonu WRC 2006 zdecydowanym liderem był Loeb, który wygrał 5 rajdów i ogólnie zdobył 74 punkty na 80 możliwych. Grönholm dobrze zaczął wygrywając pierwsze dwie rundy, jednak późniejsze błędy i kłopoty techniczne z autem, spowodowały, że Fin na półmetku sezonu tracił już 29 punktów do lidera. Dobry debiut w WRC zaliczył Dani Sordo, który zdobył trzy podia i po 8 rajdach był trzeci w klasyfikacji generalnej. Hirvonen miał słaby starty sezonu, lecz w Sardynii i Akropolu był na podium. Petter Solberg miał zły sezon i pomimo niezłego tempa wszystko przyćmiły kłopoty z autem i oponami. 

PozycjaKierowcaZespół Punkty
1.Sébastien LoebKronos Total Citroën World Rally Team74
2.Marcus GrönholmBP Ford World Rally Team45
3.Dani SordoKronos Total Citroën World Rally Team33
4.Mikko HirvonenBP Ford World Rally Team21
5.Petter SolbergSubaru World Rally Team20
6.Manfred StohlOMV Peugeot Norway World Rally Team20
7.Gigi GalliMMSP LTD / Peugeot 30711
8.Toni GardemeisterAstra Racing / PH Sport11

W klasyfikacji zespołów prowadził Kronos Citroën, lecz Ford był tylko 15 punktów za nimi. Trzecie Subaru nie miało szans na nawiązanie walki, tracąc 33 punkty do liderów. OMV Peugeot był czwarty ze stratą 22 punktów do podium. Dalej znalazły się zespoły Stobart Ford i Red Bull Skoda, które walczyły ze sobą o 5 miejsce.

PozycjaZespół Punkty
1.Kronos Total Citroën World Rally Team96
2.BP Ford World Rally Team81
3.Subaru World Rally Team63
4.OMV Peugeot Norway41
5.Stobart VK M-Sport Ford Rally Team17
6.Red Bull Škoda Team14

Jak wyglądała druga połowa sezonu? Czy Loeb zdominował wszystko? A może Ford i Subaru wróciły do gry? O tym dowiecie się w drugiej części analizy sezonu WRC 2006.

Oceń nasz artykuł!
Reklama