Czego szukasz?

Motorsport

Joey Mawson zwycięzcą rundy S5000 na torze Phillip Island | Analiza

Formuła S5000 dotarła na półmetek tegorocznego, liczącego cztery rundy sezonu. Runda na Phillip Island padła łupem Joeya Mawsona. Zawody na wyspie Phillipa dostarczyły nam kilka ciekawych pojedynków i emocjonujących zmagań. Nie obyło się bez wypadków – po jednym z nich Nathan Herne trafił do szpitala, szczęśliwie uniknął jednak poważniejszych obrażeń. Wart uwagi był także debiut zaledwie 19-letniego Kaleba Ngatoa.

S5000 Joey Mawson Phillip Island
Fot. S5000 / Joey Mawson wygrał rundę na Phillip Island

Po inauguracji sezonu na obiekcie Symmons Plains stawka Formuły S5000 udała się na legendarny tor Phillip Island. Thomas Randle zamierzał umocnić się na pierwszej pozycji w klasyfikacji generalnej, jednakże Tim Macrow i Joey Mawson nie zamierzali ułatwiać mu tego zadania. Dziś przyjrzymy się rywalizacji podczas drugiej rundy mistrzostw.

Phillip Island Grand Prix

Historia wyścigów na Phillip Island sięga zamierzchłych czasów. Już w 1928 roku odbyły się tutaj 100-milowy wyścig na lokalnych drogach, znany jako pierwsze Grand Prix Australii. Wyspa Phillipa zyskała dużą popularność wśród entuzjastów motorsportu, gromadząc czołowych australijskich automobilistów.

ZOBACZ TAKŻE
Thomas Randle wygrał rundę Formuły S5000 na Symmons Plains | Analiza

W 1951 roku szóstka lokalnych inwestorów postanowiła zbudować na Phillip Island tor wyścigowy. Obiekt powstał na działce znajdującej się tuż na skraju klifu, a znajdujące się na terenie strome wzniesienia utrudniły prace i przyczyniły się do opóźnień w budowie oraz przekroczenia budżetu. Ostatecznie obiekt otwarto w 1956 roku.

Znajdujący się na skraju klifu tor dostarcza widzom niesamowitych widoków

Fot. S5000 / Znajdujący się na skraju klifu tor dostarcza widzom niesamowitych widoków

W 1960 roku rozegrano tutaj pierwszą edycję wyścigu samochodów turystycznych Armstrong 500. Pędzące maszyny doprowadziły jednak w ciągu dwóch lat do zniszczenia nawierzchni i ze względu na brak funduszy na remont obiekt zamknięto. Tor powrócił do życia w 1967 roku, lecz jego świetność ponownie nie trwała zbyt długo. W 1978 tor obiekt wymagał kolejnej renowacji, i został zamknięty. Sytuację utrudniała konstrukcja mostu na Philip Island, uniemożliwiająca przewiezienie ciężkiego sprzętu, koniecznego do naprawy toru.

Ostatecznie obiekt doczekał się modernizacji i w 1988 r. został ponownie otwarty. Tor stał się areną zmagań motocyklistów rywalizujących o mistrzostwo świata w MotoGP oraz w Superbike. Phillip Island co roku gości również serię Supercars, a w tym roku po raz pierwszy będzie tutaj rywalizować Formuła S5000.

Zawodnicy

Przed rundą na Phillip Island doszło do jednej zmiany w stawce. Tym razem nie ujrzymy Tommy’ego Smitha, którego zastąpi Kaleb Ngatoa. 19-latek pochodzący z Nowej Zelandii rywalizuje obecnie w Toyota Racing Series.

Przebieg rywalizacji

Kwalifikacje

Kwalifikacje padły łupem Jamesa Goldinga reprezentującego Valvoline GRM. Drugi w kwalifikacjach był Tim Macrow. Drugi rząd zapełnili Thomas Randle i Nathan Herne. W trzeciej lini znaleźli się Luis Leeds i Ricky Capo. Czołową ósemkę uzupełnili Cooper Webster i Kaleb Ngatoa.

1. Wyścig kwalifikacyjny

Zdobywca pole position, James Golding, zaliczył słaby start i przed pierwszym zakrętem spadł na czwartą lokatę. Liderem został Tim Macrow, a na drugie miejsce awansował Nathan Herne. Walka w czołówce była zacięta, lecz nie potrwała długo. Braydan Willmington nie ruszył ze swojego pola startowa, a bolidu nie udało się szybko usunąć i organizatorzy zawodów postanowili wypuścić na tor samochód bezpieczeństwa.

Gdy tylko nad torem ponownie wywieszono zielone flagi, kierowcy powrócili do ostrej walki. Randle wyprzedził Herne’a i awansował na drugą lokatę. Tuż za tą dwójką podążał Golding szukając miejsca do ataku. Kierowca przez cały wyścig podążał tuż za tylnym skrzydłem swoich rywali, nie zdołał jednak znaleźć dogodnej okazji do ataku i musiał zadowolić się czwartym miejscem. Zawody wygrał Tim Macrow, który po problemach Goldinga kontrolował sytuację w wyścigu. Podium uzupełnili Thomas Randle i Jathan Herne.

2. Wyścig kwalifikacyjny

Pozycje do drugiego wyścigu ponownie ustalono na podstawie kwalifikacji, jednakże kolejność pierwszej ósemki została odwrócona. W pierwszym rzędzie znaleźli się zatem Kaleb Ngatoa i Cooper Webster. Tym razem zawodnicy musieli zmierzyć się z mokrą nawierzchnią, a pierwszy, deszczowy wyścig S5000 dostarczył niezwykłych emocji.

W drugim wyścigu kierowcy musieli zmierzyć się z mokrym torem

Fot. S5000 / W drugim wyścigu kierowcy musieli zmierzyć się z mokrym torem

Na starcie Webster objął prowadzenie, a Leeds znalazł się na drugiej pozycji. Ngatota spadł natomiast na siódmą lokatę. Leeds zaczął jednak wkrótce tracić kolejne pozycje, a na drugim miejscu błyskawicznie znalazł się przewodzący w klasyfikacji generalnej Thomas Randle. Australijczyk ruszył w pogoń za liderem wyścigu, podczas gdy z tyłu toczył się zacięty pojedynek o najniższy stopień podium. W połowie wyścigu Joey Mawson uporał się w końcu z Nathanem Herne’m.

Thomas Randle cały czas podejmował próby ataku na pierwszą pozycję, lecz nie zdołał ostatecznie wyprzedzić Coopera Webstera i musiał zadowolić się drugą lokatą. Trzecie miejsce zajął Joey Mawson. Kierowca opuścił nawet tor na przedostatnim okrążeniu, lecz zdołał powrócić na trasę nie tracąc żadnej pozycji. Chwilę później w tym samym zakręcie wypadł także Tim Macrow, który także nie poniósł straty pozycji.

Zawodów nie ukończyło dwóch kierowców. Ricky Capo w ogóle nie stawił się na starcie, a ruszający z pole position Kaleb Ngatoa zatrzymał swój pojazd na poboczu w połowie dystansu wyścigu. Do nietypowego incydentu doszło już po zakończeniu rywalizacji. Na okrążeniu zjazdów zderzyli się ze sobą Braydan Willmington i Luis Leeds. Obydwaj zawodnicy uszkodzili zawieszenie w swoich bolidach.

Wyścig główny: Mawson zwycięzcą

Kolejność startowa do wyścigu głównego została ustalona na podstawie punktów zdobytych przez zawodników podczas wyścigów kwalifikacyjnych. Najwięcej oczek zdobyli Randle i Macrow tworząc pierwszy rząd. Za nimi ustawili się Herde i Golding, a trzecią parę utworzyli Webster i Mawson.

Bardzo dobry start zaliczył Randle, który wysunął się na prowadzenie. Jeszcze lepiej ruszył Nathan Herde, lecz nie zdołał on ominąć Randle’a, który gwałtownie odbił w prawo. Herde wjechał mu w tył i został podbity, po czym zaliczył twarde lądowanie. W bolidzie uszkodzeniu uległo zawieszenie, a na tor wyjechał samochód bezpieczeństwa. Kierowca wyszedł z samochodu o własnych siłach, lecz wymagał pomocy lekarskiej i postanowiono przerwać wyścig. Formuła S5000 wydała już komunikat, w którym zapewniła, że kierowca nie odniósł poważnych obrażeń.

 

Zawody wznowiono ze startu lotnego. Randle pozostawał na prowadzeniu, lecz Joey Mawson, który zaliczył fenomenalny start i awansował błyskawicznie z szóstej na drugą pozycję, wywierał dużą presję na lidera wyścigu. W końcu Randle popełnił błąd blokując koła, a Mawson wyszedł na prowadzenie. Sytuację wykorzystali także Tim Macrow i James Golding awansując do pierwszej trójki.

Joey Mawson utrzymywał bezpieczny dystans od rywali i zakończył zmagania na pierwszym miejscu. W końcówce wyścigu na drugą lokatę awansował James Golding, a Tim Macrow musiał zadowolić się najniższym stopniem podium.

Najlepszy kierowca: Joey Mawson

Najlepsze wrażenie podczas zawodów na Phillip Island wywarł Joey Mawson. Kierowca rozpoczynał co prawda główny wyścig z dopiero szóstego pola, lecz zaliczył fenomenalny start, awansując błyskawicznie aż o cztery pozycje, a następnie był w stanie wywierać sporą presję na liderze wyścigu. Ostatecznie wykorzystał jego błąd, by objąć prowadzenie i odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w tej serii. Kierowca zaliczył całkiem udany weekend i wciąż ma spore szanse na wywalczenie mistrzowskiego tytułu.

Thomas Randle zaliczył dobry start do głównego wyścigu

Fot. S5000 / Thomas Randle zaliczył dobry start do głównego wyścigu

Największy przegrany: Thomas Randle

Wyścig z pewnością nie potoczył się po myśli Thomasa Randle’a. Australijczyk zajął dwukrotnie drugie miejsce w wyścigach kwalifikacyjnych i miał spore oczekiwania przed głównym wyścigiem. Kierowca awansował na starcie na prowadzenie, lecz nie wytrzymał presji wywieranej przez Mawsona i popełnił błąd blokując koła na dohamowaniu. Sytuację wykorzystali inni rywale spychając Randle’a na czwartą lokatę. Na pocieszenie Australijczyk wciąż pozostaje liderem tabeli, choć jego przewaga nad najbliższymi rywalami pozostaje bardzo nieduża.

Imponujący debiut Kaleba Ngatoa

Całkiem dobre wrażenie mimo niezbyt imponującego rezultatu wywarł Kaleb Ngatoa. 19-latek był co prawda dopiero 10. w pierwszym wyścigu kwalifikacyjnym, a w drugim nie dotarł do mety z powodu problemów technicznych. Dla Nowozelandczyka oznaczało do start z ostatniej (11.) pozycji. Zawodnik jednak systematycznie przebijał się do przodu awansując na piątą lokatę. Kierowca przymierzał się nawet do ataków na Thomasa Randle’a, choć ten ostatecznie obronił swoją pozycję. Ngatoa spadł w końcówce na ósmą lokatę, lecz udowodnił, że mimo niewielkiego doświadczenia jest w stanie osiągnąć dobre rezultaty w Formule S5000.

ZOBACZ TAKŻE
Formuła 5000 - prawdziwa historia

Klasyfikacja generalna: Mawson goni Randle’a

Na półmetku sezonu Thomas Randle wciąż przewodzi w klasyfikacji generalnej. Kierowca nie może jednak czuć się bezpiecznie, gdyż jego przewaga nad drugim Timem Macrowem wynosi zaledwie 6 punktów. Trzeci w klasyfikacji Joey Mawson jest nie wiele dalej, do lidera brakuje mu zaledwie 11 oczek. Czwarty w klasyfikacji James Golding traci już ponad 50 punktów i ma niewielkie szanse na włączenie się do walki o końcowy triumf. Czołową piątkę uzupełnia Luis Leeds.

ZOBACZ TAKŻE
Formuła 5000 - prawdziwa historia

Gdzie oglądać wyścigi S5000?

Wyścigi Formuły S5000 relacjonowane są na internetowym kanale Formuły S5000 na portalu motorsport.com. Można na nim obejrzeć zawody na żywo, a także retransmisję wyścigu w dowolnej porze z anglojęzycznym komentarzem. Wystarczy kliknąć w poniższy link.

motorsport.tv

Następna runda. Czeka nas zacięta walka Randle vs Mawson?

Za nami druga runda składającego się z czterech imprez sezonu Australijskiej Serii S5000. Po dwóch wyspiarskich rundach (Tasmania i Phillip Island) stawka Formuły S5000 udaje się na kontynent. Kolejne zawody odbędą się już w przyszłym tygodniu, w dniach 20-21 marca na znanym już fanom Formuły S5000 torze Sandown Raceway.

5/5 (liczba głosów: 1)
Skomentuj

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Reklama
Reklama