Filmy o F1: Williams (2017) – nadzwyczaj wzruszająca ekranizacja niesamowitej historii

W chwili obecnej 76-letni sir Frank Williams jest kimś więcej niż gigantyczną sławą w światku Formuły 1. Od czasu katastrofalnego w skutkach wypadku, który spowodował jego tetraplegię w 1986 r. używa wózka inwalidzkiego i nadal obserwuje akcję z boku, teoretycznie jako szef zespołu Williamsa w F1. W praktyce ta praca spoczywa obecnie w całości na jego córce Claire, która dowodzi zespołem od 2012 roku.

Oboje są głównymi bohaterami głośnego w momencie premiery filmu dokumentalnego. Ich postaci pojawiają się częściej niż kogokolwiek innego. Jest jeszcze trzecia postać szeroko obecna w tym obrazie – to nieżyjąca już żona Franka Williamsa, Virginia. Jej udział jest oparty w dużej mierze na jej książce „A Different Kind of Life” z 1991 roku, którą napisała Pamela Cockerill. To właśnie filmowe nagrania z okresu tworzenia książki pojawią się w tym dokumencie bardzo często. Ginny Williams napisała książkę z potrzeby wyrzucenia z siebie swoich uczuć, które towarzyszyły jej po zupełnie niespodziewanej tragedii Franka i całej rodziny. Książka powstała w tajemnicy, a sam Frank Williams do momentu nagrań wywiadów do filmu nigdy nie był w stanie zmusić się do jej przeczytania.

Morgan Matthews, reżyser filmu, za pomocą własnej pracy oraz nagrań Ginny pokazał bardzo szczególny rodzaj małżeństwa, jakim byli państwo Williams. Ginny w książce opowiada o katastrofie Franka, która szybko stała się jej katastrofą – film pokazuje jej walkę z otaczającym ją światem, bo normalność zginęła bardzo szybko po wypadku. To nie ona była gwiazdą F1, a przecież codziennie wykonywała tytaniczną pracę dla swojego męża. Zginęła niespodziewanie w 2013 roku, a krótkie fragmenty, które Claire Williams w filmie czyta swojemu ojcu, aby ten w końcu przeczytał całość i poznał trzymaną długo w sobie udrękę Ginny, wbijają się w serce jak nóż wywołując ogromne emocje.

To najbardziej przejmujące momenty ekranizacji, jednak wiele pokazują także fragmenty z porażkami Franka Williamsa oraz najtrudniejszymi chwilami w jego karierze jako szefa stajni – śmierciami kierowców: Piersa Courage’a i Ayrtona Senny. 

Film jest jednak także oczywiście historią triumfów – nie tylko przetrwania wielu trudnych lat wbrew przeciwnościom losów, ale także rosnącego znaczenia zespołu Williams. Obraz dobrze oddaje np. pojedynek Nigela Mansella i Nelsona Pigueta w latach 1986-87, ale za pomocą Patricka Heada zahacza także o lata 1991-97, kiedy zespół wygrał 59 wyścigów i zdobył cztery tytuły mistrzowskie: Mansella, Prosta, Hilla i Villeneuve’a.

Mała część filmu poświęcona została Jonathanowi Williamsowi, najstarszemu synowi Franka, który obecnie prowadzi archiwum zespołu. To z powodu konfliktu z Claire – Jonathan uważa bowiem, że jest ona niegodna szefowaniu zespołu i nie może się z tym pogodzić, co także zostało ujęte w produkcji. 

Film z 2017 roku jest dla wielu najlepszym dokumentem związanym z F1, lepszym od „Senny”. Dla wielu to także wręcz jeden z najlepszych filmów dokumentalnych o sporcie. Obraz jest wyjątkowy dlatego, że skupia się na rodzinie Williams, a nie wyścigach – pokazuje ją z wrażliwością, otwartością, ale przede wszystkim ze współczuciem. Ta wrażliwość, empatia pojawiająca się podczas filmu jest tym, co wyróżnia go spośród tłumu. Podczas jego oglądania wielokrotnie można uronić łzę.

Film z polskimi napisami dostępny jest w Netfliksie.