Co to jest targa? Wyjaśniamy rodzaje nadwozia samochodu

Jeszcze w latach 70-tych, 80-tych i 90-tych krajobraz motoryzacyjny wręcz obfitował w samochody z nadwoziem typu targa. Konwencjonalne kabriolety wymagały bowiem ciężkich mechanizmów (lub, co gorsza, silników lub hydrauliki), aby działać prawidłowo. Nie miały również ważnego elementu konstrukcyjnego, jakim był stały dach, co zmniejszało sztywność nadwozia i pogarszało bezpieczeństwo. Wśród producentów samochodów istniały również realne obawy, że rząd USA zabroni używania kabrioletów z powodu zbyt niezapewniania należytego poziomu bezpieczeństwa przy dachowaniu.

Co to jest targa?

Co prawda, nigdy nie wprowadzono takowego zakazu, jednak producenci nieco spanikowali. Stąd też nie było żadnych amerykańskich kabrioletów pomiędzy 1976 a 1981 rokiem. Znaleziono jednak rozwiązanie na te problemy. Było nim porzucenie składanego materiałowego dachu kabrioletu i zastąpienie go zdejmowanym panelem zamontowanym na solidnym pałąku za kierowcą. Pozwoliło to na zapewnienie nadwoziu odpowiedniego poziomu sztywności oraz zapewniło odpowiedni margines bezpieczeństwa, w tym także przy dachowaniu. Tak oto narodziło się nadwozie typu targa.

Chevrolet Corvette C8 Stingray

Tego typu nadwozie zapewniało pasażerom dopływ świeżego powietrza, nie naruszając zbytnio integralności konstrukcji i zapewniając odpowiednio wysoki poziom bezpieczeństwa. Sama nazwa targa została zaczerpnięta ekstremalnym rajdem Targa Florio. Większość samochodów, które ścigały się w tych zawodach, stanowiły roadstery z odkrytym dachem, co miało na celu zmniejszenie wagi. 

Porsche wcale nie było pierwsze

Pierwszy raz nazwy targa użyto do wprowadzonej w 1967 roku wersji nadwoziowej I generacji Porsche 911. Porsche 911 Targa stało się wraz z upływem lat najbardziej kojarzonym modelem z tego typu nadwoziem. Niemiecki producent zdecydował się na tę nazwę, gdyż jego samochody wygrywały wspomniane zawody częściej niż konkurencja. 

Nie oznacza to jednak, że Porsche 911 było pierwszą targą. Tytuł ten należy do pochodzącego z 1957 roku, limitowanego Fiata 1200 „Wonderful” by Vignale, którego zaprojektował Giovanni Michelotti. Kolejną targą był pochodzący z 1961 roku Triumph TR4. W 1964 roku pojawił się też prototypowy Saab Catherina a w 1965 r. Toyota Sports 800.

Toyota Sports 800 (1965)

Wśród innych ciekawych modeli z nadwoziem typu targa znalazły się m.in. Toyota Supra, Ferrari 355 GTS czy Acura NSX. Co więcej, był nawet Bentley z półotwartym nadwoziem. Nazywał się Continental Sedanca Coupe i był limitowaną do 79 egzemplarzy wersją modelu Continental T z 1999 roku. Do najsłynniejszych targ należą jednak Chevrolet Corvette oraz wspomniane Porsche 911 Targa, które to doczekało się w ubiegłym roku kolejnego wcielenia (na bazie 991). Oba te modele są oferowane z półotwartym nadwoziem po dziś dzień i cieszą się całkiem sporą popularnością.

Acura NSX-T (2001)

Wady i zalety tego typu nadwozia

Niemniej liczba modeli z nadwoziem typu targa na przestrzeni lat znacznie spadła. Powodów jest kilka. Przede wszystkim kabriolety stały się bezpieczniejsze i sztywniejsze, wprowadzono też hardtopy (które jednak też tracą na popularności) a sam materiał w przypadku miękkich dachów jest znacznie wytrzymalszy i zapewnia lepszą izolację niż kiedyś. Sam mechanizm składania dachu również jest bardziej dopracowany. Ponadto obecnie stosuje się pałąki przeciwkapotażowe, które zabezpieczają głowy podróżujących podczas dachowania.

Do tego doszła inna wada targi w postaci zwiększonego hałasu. W wielu przypadkach powyżej 80 km/h szumy w kabinie są bardzo duże z racji „kotłowania się powietrza” pod wielką tylną szybą. 

Targa – podsumowanie

Niemniej targa stanowi ciekawą alternatywę dla osób lubiących poczuć wiatr we włosach a zarazem obawiają się o bezpieczeństwo czy dodatkowe koszty związane z eksploatacją dachu (impregnacja dachu, obawy o szczelność dachu, itd.). Targę można określić mianem „półcabrio”, gdyż stanowi swego rodzaju półśrodek pomiędzy klasycznym kabrioletem a coupe. Przy sztywności niewiele odbiegającej od coupe oferuje on możliwość jazdy pod gołym niebem – przynajmniej dla kierowcy i pasażera z przodu.

Porsche 911 Targa (991)

T-top, czyli targa przedzielona na pół

Pisząc o tardze, warto też wspomnieć o innym rodzaju półotwartego nadwozia, jakim jest T-top. Jego historia również sięga lat 50-tych i 60-tych. Lata jego popularności przypadły na podobne czasy co targi. Tak naprawdę niewiele on różni się od wspomnianego wcześniej nadwozia. Główną różnicą jest obecność centralnego pałąka łączącego szeroki tylny pałąk z ramą przedniej szyby, co jeszcze bardziej zwiększa bezpieczeństwo oraz sztywność nadwozia. Zamiast pojedynczego dużego panelu mamy więc dwa mniejsze zdejmowane panele przedzielone wspomnianym pałąkiem. Panele wykonane są ze szkła.

Zdejmowany panel dachowy został opatentowany przez Gordona Buehriga 5 czerwca 1951 roku. Co ciekawe, pierwszym produkowanym w USA samochodem z nadwoziem T-top był Chevrolet Corvette C3 Stingray z 1968 roku. Zwiększyło to na tyle popularność coupe (tak ją wówczas określano), że doprowadziło to w konsekwencji do zaprzestania produkcji kabrioletu w 1975 roku aż do przywrócenia go w 1986 r (opartego już na następcy C4). Od generacji C4 Corvette występuje już jako targa.

Pontiac Firebird IV T-top

Oprócz Corvette C3 do najbardziej znanych T-topów należą Pontiac Firebird/Trans Am (wszystkie 4 generacje z lat 1969-2002), Datsun 280ZX z lat 1978-1983, pierwsze dwie generacje Toyoty MR2 z lat 1984-1999 oraz II, III i IV generacja Chevroleta Camaro z lat 1978-2002. Obecnie nadwozie typu T-top praktycznie przeszło już do historii i żaden z obecnie oferowanych modeli nie posiada już takiej odmiany.